hüviyyet


hüviyyet
(A.)
[ ﺖیﻮه ]
asıl, kimlik.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • HÜVİYYET — Asıl. Mâhiyyet. Birisinin kimliği, kim olduğu, kökü, esası ve ne olduğu. * Cenab ı Hakkın varlık sıfatı. * Hamiyyet ve istikametten, ulüvv ü cenâbdan ibâret olan sıfât ı hamide …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • hüviyet — is., Ar. huviyyet Kimlik Hüviyetini saklayan zengini de merak ediyorlardı. H. E. Adıvar Birleşik Sözler hüviyet cüzdanı millî hüviyet …   Çağatay Osmanlı Sözlük